Vrolijke Frans,
Ten tijde dat ik werkzaam was bij de Buurtzorg, heb ik de eer gehad je te leren kennen. Wat hebben we veel gelachen samen, ondanks dat je steeds meer moest inleveren in je zelfredzaamheid.
Vele puzzelstukjes gelegd met je, de pinguïn puzzel, hoe dan. Hoe moeilijker hoe uitdagender je ze vond.
In Talma nog bij je geweest, toen ik hoorde dat je daar naar toe verhuisd was.En gelijk die geweldige glimlach op je gezicht.
Ik wens je familie , vrienden en wie dan ook die belangrijk was in je leven veel sterkte toe.
Geef Foekje een knuffel, wat heb je haar gemist. Het was me een eer, vol met humor en onze schaterlachen samen die ik gemist heb, en nu Rust zacht Frans.